ವಿದೇಶದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದವರ ಸಂಬಂಧವೂ ಉಳಿದವುಗಳಂತೆಯೇ ಅದೇ ಹಂತಗಳನ್ನು ದಾಟುತ್ತದೆ, ಒಂದು ವ್ಯತ್ಯಾಸದೊಂದಿಗೆ: ಎರಡು ಕುಟುಂಬಗಳ ನಡುವೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಅಂತರ ತುಂಬುವ ಅನೌಪಚಾರಿಕ ಕೊಂಡಿಗಳು — ಸಾಮಾನ್ಯ ಸಂಬಂಧಿ, ನೆರೆಹೊರೆಯವರು, ಅದೇ ಊರಿನ ಪರಿಚಿತರು — ಬಹುತೇಕ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೇರವಾಗಿ ಕೇಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಬೇಗನೇ ಕೇಳುವುದೇ ಒಳ್ಳೆಯದು.
ನೀವು ನಿಜಕ್ಕೂ ಎಲ್ಲಿದ್ದೀರಿ ಎಂದು ಹೇಳಿ
ಪ್ರೊಫೈಲ್‌ನಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ದೇಶವನ್ನು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಹಾಕಿ — ದೇಶ ಭಾರತವಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ ತಾಣ ಪ್ರೊಫೈಲ್ ಅನ್ನು NRI ಎಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ, ಕುಟುಂಬಗಳು ಎರಡೂ ಕಡೆ ಅದರ ಮೇಲೆಯೇ ಸೋಸುತ್ತವೆ. ಕೆಲವರು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ವಿದೇಶದಲ್ಲಿರುವ ಸಂಬಂಧವನ್ನೇ ಹುಡುಕುತ್ತಾರೆ; ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಮಗಳೋ ಮಗನೋ ಹತ್ತು ಕಾಲವಲಯಗಳಷ್ಟು ದೂರ ಇರುವುದನ್ನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ. ಎರಡೂ ಆದ್ಯತೆಗಳಿಗೆ ಸಮರ್ಥನೆ ಬೇಕಿಲ್ಲ; ಪ್ರೊಫೈಲ್ ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾದರೆ ಎರಡೂ ವ್ಯರ್ಥ.
ಮೊದಲ ಕೆಲವು ವಾರಗಳಲ್ಲಿ ಕೇಳಬೇಕಾದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು
- ಮದುವೆಯ ನಂತರ ಎಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತೀರಿ, ಅದು ನಿರ್ಧಾರವಾಗಿದೆಯೇ ಅಥವಾ ಹಾಗೆಂದು ಭಾವಿಸಲಾಗಿದೆಯೇ? ಮುಜುಗರವಾಗುವವರೆಗೆ ಮುಂದೂಡಲಾಗುವ ಪ್ರಶ್ನೆ ಇದೇ.
- ಸಂಗಾತಿಗೆ ವಲಸೆ ಸ್ಥಿತಿ ಏನು — ಏನು ಸಾಧ್ಯ, ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಎಷ್ಟು ಸಮಯ ತಗಲುತ್ತದೆ, ವೆಚ್ಚ ಎಷ್ಟು? ಕೇಳಿ ತಿಳಿದದ್ದಲ್ಲ, ಅವರಿಗೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ಏನು ಗೊತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಕೇಳಿ.
- ಸಂಗಾತಿ ಅಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬಹುದೇ, ಯಾವಾಗಿನಿಂದ? ಹಲವರಿಗೆ ಇದೇ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಬದಲಾವಣೆ; ಆಮೇಲೆ ತಿಳಿಯುವುದಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲೇ ಮಾತನಾಡುವುದು ಮೇಲು.
- ಊರಿಗೆ ಬರುವುದು ಎಷ್ಟು ಬಾರಿ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ — ತಂದೆತಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು ಅನಾರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದರೆ ಏನು ಮಾಡುವುದು?
- ಮದುವೆ ಎಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ, ಯಾರ್ಯಾರು ಪ್ರಯಾಣಿಸಬೇಕೆಂಬ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಇದೆ?
ಇವುಗಳಿಗೆ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಸರಿಯಾದ ಉತ್ತರಗಳಿಲ್ಲ. ಎರಡೂ ಕುಟುಂಬಗಳು ಇವನ್ನು ಮಾತನಾಡಿವೆಯೇ ಇಲ್ಲವೇ ಎಂಬ ಉತ್ತರವಷ್ಟೇ ಇರುತ್ತದೆ.
ಗಡಿಯಾಚೆಗಿನ ಪರಿಶೀಲನೆಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮಾಡಿ
ಸಾಧ್ಯವಿರುವಲ್ಲಿ, ಅದೇ ದೇಶದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ, ಖುದ್ದು ಭೇಟಿಯಾಗಬಲ್ಲ ಸಂಬಂಧಿಕರನ್ನು ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಆ ಒಂದು ಭೇಟಿ ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಕರೆಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಬಗೆಹರಿಸುತ್ತದೆ.
ಕಾಗದಪತ್ರಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಮಾಡಿ
ಮದುವೆಯ ನೋಂದಣಿ, ಆ ನಂತರ ಸಂಗಾತಿಗೆ ಬೇರೊಂದು ದೇಶದಲ್ಲಿ ಬದುಕಲು ಮತ್ತು ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಬೇಕಾದದ್ದು — ಇವು ನಿಜಕ್ಕೂ ತಾಂತ್ರಿಕ; ಎರಡೂ ದೇಶಗಳ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಸನ್ನಿವೇಶದ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತ. ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಸಲಹೆ ನೀಡಲು ನಮಗೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ವಿವಾಹ ಸಂಭಾಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ನೀಡಲು ಮುಂದೆ ಬರುವವರ ಬಗ್ಗೆ ಎಚ್ಚರವಿರಲಿ. ಸಂಬಂಧಿತ ದೂತಾವಾಸದೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಈ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ವಕೀಲರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿ — ಮದುವೆಯ ದಿನಾಂಕ ನಿಗದಿಯಾಗುವ ಮೊದಲು, ಆಮೇಲಲ್ಲ.