परदेशात स्थायिक असलेल्या व्यक्तीशी जुळणारे स्थळही इतरांसारख्याच टप्प्यांतून जाते, एका फरकाने: दोन कुटुंबांमध्ये सहसा पोकळी भरून काढणारे अनौपचारिक दुवे — एखादा समान नातेवाईक, शेजारी, त्याच गावातले कुणी — बहुधा नसतात. सगळे थेट विचारावे लागते. आणि लवकर विचारलेलेच बरे.
तुम्ही प्रत्यक्षात कुठे आहात ते सांगा
प्रोफाइलवर तुमचा देश प्रामाणिकपणे नोंदवा — देश भारत नसेल तेव्हा संकेतस्थळ प्रोफाइल NRI म्हणून दाखवते, आणि कुटुंबे दोन्ही बाजूंनी त्यावरच गाळणी लावतात. काहींना खास परदेशस्थ स्थळच हवे असते; काहींना आपली मुलगी किंवा मुलगा दहा वेळक्षेत्रे दूर असणे नको असते. दोन्ही अपेक्षांना समर्थनाची गरज नाही, आणि प्रोफाइल अस्पष्ट असेल तर दोन्हींची मेहनत वाया जाते.
पहिल्या काही आठवड्यांत विचारण्यासारखे प्रश्न
- लग्नानंतर कुठे राहणार, आणि ते ठरलेले आहे की गृहीत धरलेले? हाच तो प्रश्न जो अवघड होईपर्यंत टाळला जातो.
- जोडीदारासाठी स्थलांतराची स्थिती काय — काय शक्य आहे, सहसा किती वेळ लागतो, आणि खर्च किती? ऐकीव नव्हे, त्यांना प्रत्यक्षात काय माहीत आहे ते विचारा.
- जोडीदाराला तिथे काम करता येईल का, आणि केव्हापासून? अनेकांसाठी हाच सर्वात मोठा बदल असतो; नंतर कळण्यापेक्षा आधीच बोललेले बरे.
- घरी येणे किती वेळा व्यवहार्य आहे — आणि आईवडिलांपैकी कुणी आजारी पडले तर काय?
- लग्न कुठे होणार, आणि कुणाकुणाने प्रवास करावा अशी अपेक्षा आहे?
यांपैकी कशालाच बरोबर उत्तरे नसतात. फक्त दोन्ही कुटुंबांनी यावर बोलले आहे की नाही, एवढेच असते.
सीमेपलीकडची पडताळणी जाणीवपूर्वक करा
जमेल तिथे, त्याच देशात राहणाऱ्या आणि प्रत्यक्ष भेटू शकणाऱ्या नातेवाइकाला सामील करा. ती एक भेट महिनाभराच्या फोनपेक्षा जास्त उलगडते.
कागदपत्रे नीट करा
विवाहाची नोंदणी, आणि त्यानंतर जोडीदाराला दुसऱ्या देशात राहण्या-कामासाठी जे लागते, हे खरोखर तांत्रिक आहे आणि दोन्ही देशांवर व तुमच्या परिस्थितीवर अवलंबून आहे. यावर सल्ला देणे आम्हाला शक्य नाही, आणि विवाहाच्या संवादात असा सल्ला देऊ करणाऱ्याबाबत सावध रहा. संबंधित वाणिज्य दूतावासाशी आणि हे काम करणाऱ्या वकिलाशी बोला — लग्नाची तारीख ठरण्याआधी, नंतर नव्हे.